"Oh! Dearest Steve..."

You loved universe a lot,

You loved forests a lot,

Coral reefs you liked more,

Animals you loved more

Especially deleterious crocodiles…

My feeling about you,

Heart, vein and blood are of Crocodiles...
When you spend your life with them,
Seems like mother and child...

World has conferred a pet name on you,

“The Crocodile Hunter…”

How you became so brave..?

Let me know all about- then-

I like you being tomorrow's celebrity…

Why you left us alone here,

Please divulge my dear Steve..?

I hear your voice delicately,

Its fate nothing else...

Light green wrangled army clothes,

Copper coloured long hair,

And plum-like cheeks

We adore you Steve....!

" ചാറ്റല്‍ മഴ..."

തുറന്നിട്ട ആ ജാലകപഴുതിലൂടെ എന്റെ മിഴികളെ അങ്ങുദൂരെക്കായ് ഞാന്‍ നട്ടുവെച്ചു,
നിന്റെ വരവും കാത്ത്... എന്റെ കുടിലില്‍ നിന്നും പുറത്തേക്കിറങ്ങി,
വിജനമായ ആ മൈതാത്തിന്റെ അറ്റത്ത് പച്ച കുളിര്‍ത്ത ആ പുല്‍മെത്തയിലായി എന്റെ ഇരുപ്പിടം‌....
താഴെയുള്ള അരുവിയിലേക്ക് മാത്രമായി എന്റെ മിഴികള്‍...
അതുനിനക്ക് വേണ്ടിയായിരുന്നു... നിനക്ക് മാത്രം.!
എന്നെ പുളകമണിയിച്ച് എന്നിലൂടെ കടന്നുപോയ മന്ദമാരുതനോട് ഇടറിയശബ്ദത്തില്‍ ഞാന്‍ വാക്കുകളുയര്‍‌ത്തു, അവളെ കണ്ടുവോ നീ..?
ഒന്നും മിണ്ടാതെ, എന്തോപരിഭവം നടിച്ചു ആ മന്ദമാരുതനും എന്നെ തനിച്ചാക്കി കടന്നുപോയി...ഏകനായ എന്റെ മനസ്സും, ശരീരവും ഇനിയും അവള്‍ക്കായ് ഞാന്‍ നെയ്തുവച്ചു...
പെട്ടന്ന്! എവിടെ നിന്നൊ എന്റെ കാതുകള്‍ക്ക് ഇമ്പമാര്‍ന്ന ഒരു കിന്നാരം അതന്നെ ഉന്മാദത്തിലാക്കി..
അത് അവളായിരിക്കുമോ....?
അവള്‍ക്കായ് വീണ്ടും ഞാന്‍ കാതോര്‍ത്തിരുന്നു...
ഞാന്‍ പോലും അറിയാതെ എന്റെ അടുത്തുവന്ന് എന്നെ ഒന്നുതലോടിയപ്പോള്‍,
സന്തോഷത്തിന്റെ, ആനന്ദത്തിന്റെ പൂന്നിലാവ് മനസ്സെന്ന എന്റെ കൊട്ടാരത്തില്‍കുളിരു പകര്‍ത്തി...
അതെ, അത് അവളായിരുന്നു..., എന്റെ പ്രാണനായ് ഞാന്‍ കാത്തുനിന്നത് അവള്‍ക്ക് വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു...
എന്റെ മനോവിഷമം തൊട്ടറിഞ്ഞ് എന്തോ പരിഭവങ്ങളുമായി എന്നെ തലോടി
മറഞ്ഞുപോയ ആ മന്ദമാരുതന്‍ എവിടെ നിന്നോ എനിക്കായ് അവളെ കൊണ്ടുവന്നു...
ആ ചാറ്റല്‍ മഴയെ....
എന്തൊരു അഴകായിരുന്നു അവള്‍ക്ക്...!

ഈ പ്രപഞ്ച്ത്തിലെ പ്രകൃതി എത്രയോ മനോഹരമായിരിക്കുന്നു.
എങ്ങും‌ നയന‌‌‌ങ്ങള്‍‌ക്ക് കുളിര്‍മ്മയേകുന്ന സുന്നര മുഹൂര്‍ത്തങ്ങള്‍‌..
ആനന്ദത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിന്റെ ഓരോ വര്‍ഷമേഘം‌ പോയ് മറയുമ്പോള്‍‌
ഒന്നു മാത്രം എന്നില്‍ ഒരു സ്വപ്മായി മാറി നില്‍ക്കുന്നു...
എന്തേ..? ഇനിയുമെന്തേ അതിങ്ങനെ...?
ആ സ്വപ്നം‌ എന്താണന്നുള്ളത് അവ്യക്തത മാത്രമാണന്ന് പലരും‌നിന‍ച്ചിരിക്കാം‌..
പക്ഷെ എനിക്കത് വെളിപ്പെടുത്താം‌..!
" നീ " എന്ന വാക്ക്...
ആരാണു നീ...?
എവിടെയാണു നീ..?
വിധിയുണ്ടെങ്കില്‍ കാത്തിരിക്കാം‌..
നിനക്കായ്........

" സ്വപ്നം‌.."

അകലങ്ങളില്‍
എന്റെ ഒര്‍മ്മകളില്‍
ഇളം തെന്നലായ്
ഓടിയെത്തുന്നു നീ...
മനസ്സില്‍ നിന്നു
മായുവാന്‍ തുടങ്ങുമ്പോള്‍‌
നിന്‍ തുടിക്കുന്ന കവിള്‍‌ തടം‌
എന്റെ ഓര്‍മ്മകളില്‍
അലയടിക്കുന്നു...
ചഞ്ചല മാകുന്ന നിന്‍
നീര്‍ മിഴികള്‍‌
എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളി
മിന്നി മായുന്നു...‌
ചാരുതയാര്‍ന്ന
പാല്‍ പുഞ്ചിരി
തൂകുന്ന നിന്‍ പൊന്‍
അധരങ്ങള്‍ എന്റെ
രോമാഞ്ച മായിരുന്നു...
ഇവിടെ നീ എന്‍
വേദനയായ് മാറുന്നു,
നീ അകലമ്മ്പോള്‍
എന്റെ സ്വപ്നം‌ നഷ്ട്ടമാകുന്നു...

" GIANT WAVES "

They were two girls
When they born to here,
Different between minutes
delivered by a mother....

They played and grown
And also studied well,
These twins identically clever
Every one wrap woth love ...

Once they born together
same way died together,
Ambitions and dreams
Kept silently to the earth....

They perhaps tomorrow's proud

But they surrender fate of God,

When they died here

Whole Community cried Most....

They gone breast of ocean
no one can see then at last,
They had conquered
A most Dangerous word,
Fear fully telling That
The Giant waves, Tsunami..!.

ഒര്‍ത്തിരിക്കുന്ന കിനാക്കളില്‍‌ എന്റെ ഓര്‍‌മ്മളില്‍
ഒരിറ്റു സ്നേ‍ഹത്തിനായ് കൊതിക്കുന്ന അനര്‍ഘ നിമിഷങള്‍....
എവിടേക്ക് അകന്നുപോയ് നീ..!
ഒന്നുകാണുവാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍, അതുമെല്ലെങ്കില്‍
ഒന്നു സംസാരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നെങ്കില്‍ എന്റെ മനസ്സിന്റെ വേദന എന്നേ മാറിയിരുന്നേനെ... പക്ഷെ..! വിധി എന്നെ നിരാഷപ്പെടുത്തുന്നു...
സാരമില്ല., എന്നെങ്കിലും ഒരിക്കല്‍ ഞാന്‍ അവിടെ വെരും
നിന്നില്‍ എനിക്കായ് സുക്ഷിച്ച ആ അനശ്വര സ്നേഹം പങ്കുവെയ്ക്കാന്‍..
കാത്തിരിക്കില്ലെ നീ.......?

തേന്‍‌കിനാക്കള്‍ എന്ന ബ്ലോഗിലൂടെ

പ്രിയ ബൂലോഗ സുഹൃത്തുക്കളേ, ബ്ലോഗുന്റെ അതി വിശാലമായ ഈ ലോകത്തിലേക്ക്ഞാനും ഒരു നവാതിഥിയായിങ്ങളോടൊപ്പം ചേരുന്നു.....